مجاهد عرصه فرهنگی مرحوم غلامرضاعباسی

مجاهد عرصه فرهنگی مرحوم غلامرضاعباسی

تاریخ انتشار: ۸ اسفند، ۱۳۹۲ موضوع: بصیرت‌نامه ۵دیدگاه

به مناسبت فرارسیدن سالگرد مجاهد عرصه فرهنگی مرحوم غلامرضاعباسی سایت هیات ثارالله رشت تصمیم به بازشماری برخی از ویژگی های مجاهد فرهنگی از دیدگاه مقام معظم رهبری بپردازد.

بهتر است که قبل از پرداختن به آرا و سخنان مقام معظم رهبری بپردازیم یک بازگشت نظری به دوسال قبل داشته باشیم تا ببینیم که چه گوهری را از دست داده ایم و جریان فرهنگی و ارزشی شهر رشت چه شخصیت بزرگی را از دست داده. کار فرهنگی بر خلاف ظاهری که از بیرون به آن بنگری ساده به نظر می رسد یک کار بنیادین وحساس است و از این جهت تمامی جامعه شناسان در این مورد اجماع نظر دارند که اگر موفق به تغییر در فرهنگ یک جامعه بشویم در واقع هویت و آرمان های آن جامعه را تغییر داده ایم و لذا با تغییر عقاید یک جامعه زمینه را برای  نفوذ و استعمار آن فراهم می کنند. به همین دلیل است که در اوایل دهه ۷۰ مقام معظم رهبری مکررا این مسائل فرهنگی را به نخبگان و مسئولین گوشزد کرده اند.

مقام معظم رهبری از ابتدای رهبری خود تا هم اکنون بیشترین تاکید را نسبت به مقوله فرهنگ داشته اند و بیش از مسئولین ، نخبگان را مخاطب خویش قرار داده اند و بارها نیز به نخبگان تذکر داده اند که جوانان نیروی اصلی برای کار فرهنگی در جامعه هستند و باید کار فرهنگی بصورت پایه ای و اساسی انجام شود تا در مدت طولانی اثر بخشی خود را عیان کند. ما حصل این تفکر در شاگردان امام راحل( ره) که مقام معظم رهبری نیز از آنان بود مستتر است و ما حرکت فرهنگی که توسط بسیج مستضعفین در اوایل انقلاب میان جوانان و نوجوانان ایجاد شد که نتیجه اش این شد است که تحولات فرهنگی امروزه در میان جوانان حزب الهی پر رنگ می بینیم و مرحوم عباسی نیز شروع فعالیت های فرهنگی اش از پایگاه های بسیج دانش آموزی بود و از آن جا فعالیت هایش را آغاز کرد، و بعد ها در سطح شهر با ایجاد موسسات فرهنگی و هیات مذهبی دیگر ادامه و گسترش داد.

عالمان علوم سیاسی اعتقاد دارند که جهان غرب و مستکبرین بعد فروپاشی بلوک شرق دشمن اولیه خود را درسطح جهان ، مسلمانان و ملل اسلامی تعریف کرده اند و در راس کشور های اسلامی ، ایران ما قرار دارد که در میانه التهابات جنگ سرد در انقلابی فراگیر که به باور تحلیل گران بعد از انقلاب فرانسه و روسیه سومین انقلاب مولد و گفتمانی جهان معاصر است به وقوع پیوست و گفتمان غیر متعهد به هیچکدام از دو قطب جهان را در عرصه سیاسی جهان علمداری کرد. انقلاب ما بعد از تحمیل شدن درگیری های داخلی و اتمام جنگ تحمیلی ۸ ساله در مقابل تهدیدات سخت واکسینه شده بود و این نهادینه شدن فرهنگ ایثار و مقاومت را غربی ها بهتر درک کرده اند لذا از تهدیدات سخت دست کشیدند و به تهدیدات نرم یعنی جنگ فرهنگی روی آوردند به همین علت اهمیت کار فرهنگی و توجه به آن در گفتمان انقلاب اسلامی افزون تر از گذشته می شود. و نخبگان کشور باید در مقابل تهاجم فرهنگی دشمنان  سنگر سازی کنند. مرحوم عباسی نیز این پیام را بخوبی درک کرده بود و در لبیک گویی به ندای مقام معظم رهبری ، به کار فرهنگی مشغول شد. از آنجایی که هجمه فرهنگی بیشتر به روی جوانان احساس می شود و جهان استکبار نیز به روی جوانان سرمایه گذاری کرده جوانگرایی و سعی در جذب جوانان توسط مرحوم عباسی نشان از هوشمندی این مجاهد عرصه فرهنگ و فعالیت فرهنگی بسیار قابل تقدیر است. امروزه بعد دوسال از رفتن مرحوم عباسی ، ما مرهون تلاش های او در عرصه دیانت و معنویت هستیم . ان شاء الله که رهرو شایسته ای برای آن مرحوم مغفور باشیم. در ادامه مطلب گزیده ای از چند سخنرانی های مقام معظم رهبری که در آن به ویژگی های یک فعال عرصه فرهنگ اشاره می کنند قرار داده ایم.

مقدمه

یکی از نکات برجسته در فرهنگ اسلامی، که مصداقهای بارزش، بیشتر در تاریخ صدر اسلام و کمتر در طول زمان دیده می‌شود، فرهنگ رزمندگی و جهاد است. جهاد هم فقط به معنای حضور در میدان جنگ نیست؛ زیرا هر گونه تلاش در مقابله با دشمن، می‌تواند جهاد تلقّی شود. البته بعضی ممکن است کاری انجام دهند و زحمت هم بکشند و از آن، تعبیر به جهاد کنند. اما این تعبیر، درست نیست. چون یک شرط جهاد، این است که در مقابله با دشمن باشد. این مقابله، یک وقت در میدان جنگِ مسلّحانه است که جهاد رزمی نام دارد؛ یک وقت در میدان سیاست است که جهاد سیاسی نامیده می‌شود؛ یک وقت هم در میدان مسائل فرهنگی است که به جهاد فرهنگی تعبیر می‌شود و یک وقت در میدان سازندگی است که به آن جهاد سازندگی اطلاق می‌گردد. البته جهاد، با عنوانهای دیگر و در میدانهای دیگر هم هست. پس، شرط اوّلِ جهاد این است که در آن، تلاش و کوشش باشد و شرط دومش این‌که، در مقابل دشمن صورت گیرد.

کسب رضای الهی

. امیرالمؤمنین فرمود: «فلیکن احبّ الذخائر الیک ذخیره العمل الصّالح»؛(۵) ذخیره عمل صالح، باید محبوبترین ذخیره‌ها پیش تو باشد؛ یعنى از ذخیره پول، ذخیره خواسته‌ها و تنخواههاى زندگى – مثل خانه و … – و حتّى ذخیره اعتبار و آبرو براى تو محبوبتر باشد. از فرصتِ زودگذر، حدّاکثر استفاده را بکنید و براى مردم کار کنید تا بتوانید هم رضاى الهى را کسب کنید – که باید باور کنیم این بسیار مهمتر است – و هم البته نام نیک دنیوى و مردمى را کسب کنید و مردم بگویند خدا پدرش را بیامرزد؛

حفظ انگیزه

 «انگیزه»ى کار در آغاز و در انجام کار نباید هیچ تفاوت کند. یک مؤلف وقتى کتابى را مى‌نویسد، صفحه‌ى آخر را با همان همت و با همان انگیزه‌یى مى‌نویسد که صفحه‌ى اول را شروع کرده؛ زیرا اگر صفحه‌ى آخر را شما ننویسید، یا دقت به خرج ندهید، یا با خط خوب ننویسید، کتاب ناقص خواهد شد

استقامت

اوّلین حرف من این است که این سیره تلاش و مجاهدتِ مستقلّانه و با اتّکاء به خداوند متعال را رها نکنید، چون هرچه خیر و برکت براى کشور وجود دارد، در سایه این موضوع است. اساس این است که یک مسؤول براى کار و تلاش همّت کند و هدف اصلى‌اش هم رضاى الهى باشد که البته در طول رضاى الهى، رضاى مردم است؛ یعنى آن‌جایى که ما براى رضاى خدا کار مى‌کنیم، حتماً رضایت مردم را هم باید در نظر بگیریم تا تأمین شود. هرچه و هرجا که ما کوتاهى کرده‌ایم، اثرش دیده شده و آن به‌خاطر عدم استقامت در این راه است. این راه را ادامه دهید؛ راه، راهِ پُربرکتى است.

مردمی

بنده خودم سالها پیشنمازى کرده‌ام؛ مى‌دانم انسان چگونه باید با مردم رفتار کند. وقتى نماز تمام مى‌شد، برمى‌گشتم رو به مردم مى‌نشستم. تسبیحات حضرت زهرا را هم که مى‌گفتم، افراد مى‌آمدند و مى‌دیدند راه باز است. جوان مى‌آمد، مزلّف مى‌آمد، بازارى مى‌آمد، ریش‌دار مى‌آمد، بى‌ریش مى‌آمد. آن زمان، پوشیدن پوستین‌هاى وارونه در میان جوانهاى بیتل مد شده بود. یک روز رفتم نماز، دیدم یکى از همین جوانهاى آلامد که موهایش را روغن زده، آمده و صف اول کنار متدینین و بازارى‌هاى خوب و افراد محاسن سفید نشسته. احساس کردم این جوان با من حرفى دارد. نشستم و به او پاسخِ نگاه دادم؛ یعنى اجازه دادم بیاید حرفش را بزند. جلو آمد و گفت آقا! من صف اول بنشینم، اشکال دارد؟ گفتم نه، چه اشکالى دارد؟ شما هم مثل بقیه. گفت: این آقایان مى‌گویند اشکال دارد. گفتم: این آقایان بیخود مى‌گویند! این جوان، دیگر از این مسجد پا نمى‌کِشد. این جوان، دیگر از این پیشنماز دل نمى‌کند. همین‌طور هم بود؛ از ما دل نمى‌کندند. بنده وقتى مسجد مى‌رفتم، در میان صد نفر، اقلاً نود نفرش جوانها بودند. بنده هیچ چیز خاصى نداشتم؛ نه یک مایه‌ى آن‌چنانىِ معنوى، نه یک مایه‌ى دنیوى؛ اما با مردم بودم

انتقادپذیر

براى شنیدن نقد، سینه‌‌‌‌‌‌ى گشاده و روى باز و گوش شنوا داشته باشید. هیچ ضرر نمیکنید از اینکه از شما انتقاد کنند. البته این انتقادهائى که میشود، همه یک جور نیست. بعضى‌‌‌‌‌‌ها به قصد اصلاح نیست، بلکه به قصد تخریب است؛ داریم مى‌‌‌‌‌‌بینیم دیگر؛ هم از مجموعه مطبوعات خودمان، هم پشتوانه‌‌‌‌‌‌ى آنها. ده‌‌‌‌‌‌ها رادیو و تلویزیون بیگانه و رسانه‌‌‌‌‌‌ى عمومى و بین‌‌‌‌‌‌المللى در اختیار حرفها و افکارى هست که بنایش بر تخریب است؛ یعنى هیچ بناى اصلاح ندارند. آنچه که نقل میکنند و ذکر میکنند، براى تخریب است. لذاست که واقعیت و غیر واقعیت و خلاف واقع و ضد واقع، همه چیز تویش است. گاهى یک چیز کوچک را بزرگ میکنند، گاهى یک چیزى که نبوده، به عنوان یک حقیقت مسلّم جلوه میدهند. اینها البته هست. این، تخریب است. لیکن در کنار اینها، نقد هم وجود دارد؛ نقدهاى مصلحانه، خیرخواهانه. گاهى از سوى دوستان شماست، گاهى حتّى از سوى کسانى است که دوست شما و طرفدار شما هم نیستند؛ گاهى اینجورى است. به انسان یک نقدى میشود؛ عیبجوئى‌‌‌‌‌‌اى از انسان میشود، انتقادى میشود، که آن طرف هم دوست آدم نیست که آدم به اعتماد دوستى او بخواهد بگوید که خوب، ما گوش میکنیم. نه، دوست هم نیست، اما دشمن هم نیست؛ دشمنى‌‌‌‌‌‌اش هم ثابت نشده. لیکن نقد است؛ انتقاد است. آن را هم حتّى باید گوش کرد. شاید در خلال این نقدها حرفى وجود داشته باشد که به درد ما بخورد و باید به هر حال با سعه‌‌‌‌‌‌ى صدر برخورد بشود.

امیدواری با نگاه طولانی مدت

کار تبلیغ، کارِ بسیار بزرگ، حساس و مؤثرى است. امروز برکات تبلیغ‌هاى گذشته را مشاهده مى‌کنیم و فردا برکات تبلیغ امروزِ شما را ان‌شاءاللَّه جامعه مشاهده خواهد کرد. تأثیرات تبلیغ، دفعى و آنى نیست؛ طولانى‌مدت است. مبلّغ دین اگر ظواهرى را مشاهده مى‌کند که به گمان او ظواهر غیر دینى است، مأیوس نشود. این توهّماتى که بعضى شایع مى‌کنند که جوان‌ها از دین برگشته‌اند، همه را جنگ روانى بدانید، که واقع قضیه هم همین است. این‌طور نیست؛ جوان‌هاى ما دل را به طرفِ دین دارند و تشنه‌ى حقایق دینند و دل‌هاشان تشنه است. هر جوانِ سالم‌الفطره و سالم‌الطبیعه‌اى این‌طور است؛ مخصوص این‌جا هم نیست. این‌جا بحمداللَّه زمینه هم آماده است؛ تشنه‌اند و مشتاق؛ باید کامِ جان آنها را سیراب و با حقایق دینى شیرین کرد؛ این نتیجه‌اش را خواهد بخشید و فرداى جامعه‌ى ما از این موهبت‌ها بهره‌مند خواهد شد

عباسی

دومین بزرگداشت فعال فرهنگی غلامرضا عباسی

سخنران : حجت الاسلام و المسلمین شمس ( از تهران )

تاریخ : ۹ اسفند ۱۳۹۲ | ساعت : ۱۵ الی ۱۷ | مکان : مکتب قرآن محمدی (ص)

سخنرانی دردیدار فرماندهان لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص)

اعضای هیات دولت ۵/۶/۸۰

اعضای هیئت دولت ۴/۶/۸۳

اعضای هیئت دولت ۵/۶/۸۲

خطبه نماز جمعه ۲/۱۱/۷۴

مسولان عقیدتی نیروی انتظامی۲۳/۱۰/۸۳

اعضای هیئت دولت ۱۸/۶/۸۸

دیداربامبلغان در استانه ماه محرم ۵/۱۱/۸۴

دیدگاه‌ها و نظرات

ایمیل‌تان نمایش داده نمی‌شود. موارد لازم علامت‌گذاری شده‌اند *

*

*

۵ دیدگاه

  1. #
    طلبه

    ممنون از زحمتى که کشیدید. یاد خاطرات خودم با آقا رضا افتادم.
    از شهیدنریمان و شهیدمقدم هم مطلب بذارید قبل از اینکه سالکردشون برسه قبل از ۲۶ اسفند ممنون

  2. #
    منتظر

    مقاله هاتون هر دفعه داره بهتر از قبل میشه…..

  3. #
    رضا مهدی زاده

    احسنت.
    مقاله بسیار خوبی بود.

  4. #
    هم هیاتی

    سلام با این مقاله به خیلی از منتقدانتان فهماندید که هیات ثارالله (ع) هیاتی نیست که فقط خودشو ببینه

  5. #
    محمد نیازی

    مقاله بسیار خوبی بود…..
    سایت قوی و خوبی دارید.